Geleceğimi Attığım Taş Çalmadı Değil Mi?
Son bir yıldır çocuklar, yaşlarının birkaç katından da fazla cezalara mahkum edildiler. Bu çocukları okul bahçelerinde değilde parmaklıklarda ağırlayan hayatı onlara taş atmalarımı verdi dersiniz? Yoksa onca insanını düşüncelerinden dolayı asan, öldüren, işkencede bırakan, cezaevlerine tıkan sistem mi dersiniz? Aslında ortada bir düşünce suçu varmı yada o çocukları suçlu saymak için elde ne var bunuda bi görmek gerekir. Sayıları 3500 den fazla bu tutuklu çocukların, gösteriler esnasında attıkları taş silah sayıldı çünkü. Terörle Mücadele kapsamında ayrı ayrı belirlenmiş ‘suç’ lardan yargılanıyor yüzde doksanı kürt olan bu çocukların.
Bu çocuklar terör suçluları kapsamına sokuluyor ve çocukların herbir fiillerine ayrı ceza veriliyor. Bazı çocuklar bu yolla 75 yıl, 30 yıl gibi ceza istemleriyle yargılanıyorlar. Çocuklar kendilerine oyun alanı olarak gördüler bir kalabalığı belki de. Ama zafer işareti yaptıysa bu çocuk hele birde taş vardıysa elinde ve birde yüzünü kapatmışsa çocukluğu 70 yıl ediyor hepsinin ayrı ayrı toplamı. Bu çocuklar yetişkinlere uygulanan usul ve yöntemlerle yargılanıyorlar ve çocukların avukatlarından gelen açıklamalara göre muameleler hiç de iyi değil beklenebileceği gibi. Elini kolunu sallayarak sokaklarda asıl katiller dolaşırken, Ceylan’ı, Uğur’u öldürenler yargılanmazken bu çocukların orada olması suçlu olmalarından değil ancak suçsuzluklarından.
Bizler ilerici liseliler olarak tutuklu çocukların derhal serbest bırakılmasını istiyoruz.
