TEKEL işçileri direnişlerinin 78. gününde eylemlerine ara verme kararı almıştı ve evlerine dönmüşlerdi. Ancak TEKEL işçileri daha evlerine adım atmadan kendileri gibi Tariş’te, Çemen tekstilde, Marmaray’da direnen işçi kardeşleriyle dayanışmaya gitti. Her biri kendi memleketlerinde direnişlerini devam ettirdi. Söylenenlerin aksine onlar direnişlerine ara vermediler, gittikleri şehirleri de direniş alanına çevirdiler.

Bizler yarının işçileri olarak 4/C’li köle olmamak için TEKEL’iz!

1 Nisan’da TEKEL işçileri “Köle Olmayacağız!” diye haykırmak için tekrar Ankara’da olacak. Onları 4/C’li köle yapanlara, haklarını gasp edenlere, çocuklarının geleceklerini çalanlara, emeklerini sömürenlere karşı hepsi bir olmaya, seslerine ses katmaya, yarınlara umut ve ışık olmaya gidecek. Türkiye’nin dört bir yanından Kürt, Türk, Laz, Çerkez, Arap emekçiler tek yumruk TEKEL olmaya gidecek.

Biz öğrenciler bugün anne babalarımızın işsizliklerini, güvencesiz çalışma koşullarını, 4/C kölelik sistemini ve yarınımız için TEKEL direnişinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha düşünmeliyiz. TEKEL işçileri sadece kendileri için değil, bütün çocuklar, bütün işçiler, bütün öğrenciler ve bütün ezilenler, sömürülenler için direniyor. Bü yüzden genciyle yaşlısıyla, öğrencisiyle öğretmeniyle, işçisiyle, köylüsüyle, memuruyla TEKEL işçisinin bilinciyle ve onurlu mücadelesiyle hepimiz TEK-EL tek yumruk olup yarınlarımızı çalanlara “DUR!” demeliyiz.