Antalya, Ankara, İzmir ve İstanbul’da her gün üst üste konser verildi. İstanbul konseri, Maçka’da Küçükçiftlik Park konser alanında gerçekleşti. Biletler normal 39, sahne önü 56 TL idi. Yurt dışından gelen bir müzik grubu olmasını ve Türkiye standartlarını  göz önünde bulundurduğumuzda bilet fiyatları çok çok yüksek sayılmazdı.

İstanbul’daki konser alanı her Opeth konserinde olduğu gibi yine doluydu. Eski albümlerinden de şarkıların çalındığı konserde grubun vokalisti Mikael’e Opeth logosu işlemeli bir kilim hediye edildi. Doğu halklarının gelenek ve sanatına oldukça ilgi gösteren grup bu hediyeden oldukça memnundu. Bu memnuniyetlerini “Closure” isimli, içindeki darbuka soloları barındıran doğu-batı sentezi tarzında yapılmış şarkılarını çalarak gösterdi.

Dinleyicilerin arasındaki yaş ortalaması liseli gençlerin ağırlıkta olduğunu gösteriyordu. Rock-Metal türünde liselilerden tam not alan Opeth başarılı bir sahne performansının ardından İstanbul konserine son verdi.

Yıllardır etkili müziğiyle dünya çapında geniş hayran kitlelerine sahip olan ve  rock müziğin gelişmesinde oldukça katkısı olan bir gruptur Deep Purple.

Ancak dile getirilmesi gereken önemli konulardan biri konserin bilet fiyatları üzerinedir. 1. Kategori biletler 160 TL iken 2. Kategori bilet fiyatları 92 TL. ‘Biletix’ gibi Türkiye’nin konser, tiyatro, spor karşılaşmaları etkinliklerinden en büyük kar elde eden kurumu bu konserde de böylesi bir fahiş fiyat çekiyor bizlere!  Söz konusu sorun sadece Biletix değil elbette. Bir bütün olarak organizasyonun; zenginlerin, burjuvaların katılımını istediği gün gibi ortada.

İlerici Liseliler olarak bu ağır şartlara tahammülün zorluğunun farkındayız ve kapitalizme, paraya bağlı bu düzenin sanatı ve müziği de çıkarları doğrultusunda  ‘kullandığını’ bir kez daha  görüyoruz.

Ayışığı renginde kar,
keçe çizmelerim ağır.
İçimde çalınan ıslık
beni nereye çağırır?

Memleket mi, yıldızlar mı,
gençliğim mi daha uzak?
Kayınların arasında
bir pencere, sarı sıcak.

Ben ordan geçerken biri:
‘Amca, dese, gir içeri.’
Girip yerden selâmlasam
hane içindekileri.

Eski takvim hesabıyle
bu sabah başadı bahar.
Geri geldi Memed’ime
yolladığım oyuncaklar.

Kurulmamış zembereği
küskün duruyor kamyonet,
yüzdüremedi leğende
beyaz kotrasını Memet.

Kar tertemiz, kar kabarık,
yürüyorum yumuşacık.
Dün gece on bir buçukta
ölmüş Berut, tanışırdık.

Bende boz bir halısı var
bir de kitabı, imzalı.
Elden ele geçer kitap,
daha yüz yıl yaşar halı.

Yedi tepeli şehrimde
bıraktım gonca gülümü.
Ne ölümden korkmak ayıp,
ne de düşünmek ölümü.

En acayip gücümüzdür,
kahramanlıktır yaşamak:
Öleceğimizi bilip,
öleceğimizi mutlak.

Memleket mi, daha uzak,
gençliğim mi, yıldızlar mı?
Bayramoğlu, Bayramoğlu,
ölümden öte köy var mı?

Geceleyin, karlı kayın
ormanında yürüyorum.
Karanlıkta etrafımı
gündüz gibi görüyorum.

Şimdi şurdan saptım mıydı,
şose, tirenyolu, ova.
Yirmi beş kilometreden

NAZIM HİKMET

Grup 21 Nisan’dan itibaren Türkiye turnesine çıkacak. Urfa, Adana, Erzurum, Eskişehir  gibi birçok ilde vereceği konserlerin çoğu ücretsiz olarak gerçekleşecek.

Dünya Yalan Söylüyor albümünden sonra daha büyük dinleyici kitlesine ulaşan Mor ve Ötesi’ni Barışarock festival günlerinde, emperyalizme karşı mücadele eylemlerinde görmeye alışığız. 2008 yılında çıkan Başıbozuk albümünden şarkıların da çalınacağı konserler büyük bir coşkuyla geçeceğe benziyor.

NAZIM HİKMET

Zulüm, acı, ölüm, şu  bu
bir anda gizlerse de tohumu,
ölmüş gibi görünürse de halk,
döner gelir elbet bir gün nisan ayı,
kavuşur baharına toprak,
kızgın eller dağıtır atar ağır havayı.
Ölümün içinden yeşerir yaşamak.

Pablo NERUDA

Bunlar,
Engerekler ve çıyanlardır,
Bunlar,
Aşımıza, ekmeğimize
Göz koyanlardır,
Tanı bunları,
Tanı da büyü…

Bu, namustur
Künyemize kazınmış,
Bu da sabır,
Ağulardan süzülmüş.
Sarıl bunlara
Sarıl da büyü.

AHMED ARİF

Yürüyor köprüler geçerek kıldan ince kılıçtan keskin
yürüyor demir kapıları yırtıp kale duvarlarını yıkarak
yürüyor ayakları kan içinde.

Açlık ordusu yürüyor
adımları gök gürültüsü
türküleri ateşten
bayrağında umut
umutların umudu bayrağında.

Açlık ordusu yürüyor
şehirleri omuzlarında taşıyıp
daracık sokakları karanlık evleriyle şehirleri
fabrika bacalarını
paydostan sonralarının tükenmez yorgunluğunu taşıyarak.

Açlık ordusu yürüyor
ayı ini köyleri ardınca çekip götürüp
ve topraksızlıktan ölenleri bu koskoca toprakta.

Açlık ordusu yürüyor
yürüyor ekmeksizleri ekmeğe doyurmak için
hürriyetsizleri hürriyete doyurmak için açlık ordusu yürüyor
yürüyor ayakları kan içinde.

9 Ağustos 1962
Nazım Hikmet Ran

Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz,
ben yurt hainiyim, ben vatan hainiyim.
Vatan çiftliklerinizse,
kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan,
vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,
vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın,
fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan,
vatan tırnaklarıysa ağalarınızın,
vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa,
ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan,
vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa,
vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan,
ben vatan hainiyim.
Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla :
Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.
28.7.962 Nazım Hikmet Ran

gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
ağaçlar bükmesinler n’olursun boyunlarını
neden akşam oluyorum tren kalkınca
kırlangıçlar birdenbire çekip gidince
mendiller sallanınca neden tıkanıyorum
öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki
az önceki çiçekler nasıl da diken diken
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç o sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik bitti
o elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti
artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz
günler devlet alacağı, yıllar bir kadehcik buzlu rakı
oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı
kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı
nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

HASAN HÜSEYİN KORKMAZGİL